“கடன் பட்டார் நெஞ்சம் போல் கலங்கினான் இலங்கை வேந்தன்” அஞ்சா நெஞ்சமும் மலையையே அசைக்கும் உடல் வலிமையும் கொண்ட இராவணனின் மனம் கடன்பட்டவர் போல காயப்பட்டதை அறிந்துள்ளோம். கடன் என்பது வலிமையான மனிதனையும் வலுவிழக்க செய்யும் ஒன்று என்பதனை இதன் மூலம் புரிகிறது. கடன் வாங்குவதும் கொடுப்பதும் எல்லா சமூகத்திற்கும் பொதுவான ஓர் விடயமாக இருந்தாலும், மலையகத்தில் இன்று அன்றாட பசியை போக்குவதற்கும், ஜீவனோ பாயத்திற்கும் கடனுக்கு மேல் கடன் வாங்கும் நிலை உருவாகியுள்ளதை தாராளமாக காணலாம்.
கடன் பெற்று வாழ்வை வளமாக்கும் ஒரு தரப்பினர் இருக்க, இவர்கள் கடன் பெற்று தமது வாழ்வை அன்றாடம் கேள்விக் குறியாக்கி வருகின்றனர். தோட்டத்தொழில்களில் எதிர்பார்த்த ஊதியம் கிடைக்காத நிலையில், பெறும் சிறு தொகை சம்பளத்தையும் வாசலிலேயே கடன் கொடுத்தோர் பிடுங்கி செல்லும் நிலை தொடர்கிறது. சுமார் 2 வருடங்களாக தமது அன்றாட சாதாரண தேவைகளை பூர்த்தி செய்யக்கூட மாதச்சம்பளம் கிடைக்காமல் போனமையும், இதனை ஈடுசெய்ய வேறு வருமான வழிகள் இன்று காணப்படாமையுமே கடன் எனும் கடலுக்குள் இவர்கள் மூழ்க முக்கிய காரணமாய் அமைந்தது எனலாம்.
















